وفرمان ما جز فرمان واحدى نيست كه مانند يك چشم بر هم زدن است (50) بي ترديد ما هم مسلكان شما را [كه در گذشته به سر مي بردند، به خاطر طغيانشان] هلاك كرديم; پس آيا پند گيرنده اى هست؟ (51) وهر عملى را كه انجام دادند در نامه هاى اعمالشان ثبت است (52) وهر كوچك وبزرگى [از اعمالشان در آن] نوشته شده است (53) يقيناً پرهيزكاران در بهشت ها و[كنار] نهرها هستند; (54) در جايگاهى حق وپسنديده نزد پادشاهى توان (55)

[خداى] رحمان (1) قرآن را تعليم داد (2) انسان را آفريد؛ (3) به او بيان آموخت؛ (4) خورشيد وماه با حسابى [منظم ودقيق] روانند؛ (5) وگياه ودرخت همواره [براى او] سجده مي كنند؛ (6) وآسمان را برافراشت و[براى سنجش هر امر معنوى ومادى] ترازو نهاد؛ (7) تا در [سنجيدن ب] ترازو طغيان روا مداريد [واز مرز عدالت وانصاف مگذريد (8) وترازو را به عدالت برپا داريد واز ترازو مكاهيد؛ (9) وزمين را براى [زندگى] مردم نهاد؛ (10) در آن ميوه ها ونخل ها با خوشه هاى غلافدار است؛ (11) ودانه هاى با سبوس وكاه وگياهان خوشبو است، (12) پس [اى انس وجن!] كداميك از نعمت هاى پروردگارتان را انكار مي كنيد؟ (13) انسان را از گلى خشكيده مانند سفال آفريد (14) وجن را از آميزهاى [از شعله هاى مختلف] به وجود آورد (15) پس كداميك از نعمت هاى پروردگارتان را انكار مي كنيد؟ (16)